YÜRÜ BRE YÖRÜK BEYLERİ
Yol oldu dizildi kervanlar,
Aştı aşılmaz nice dağlar,
Yar ile yumak yumak eller,
Yürü bre Yörük beyleri.
Asya’dan Toroslara çağlar,
At üstünde yiğit obalar,
Onun için destanlar söyler,
Yürü bre Yörük beyleri.
Karakeçi önde, heybe sırtta,
Atı altında, göz ufukta,
Dağ taş ezildi ayakta,
Yürü bre Yörük beyleri.
Dağ vatan oldu, eş sevda,
Yanan bağ oldu, koç burada,
Giden uçtu, göç aldı da,
Yürü bre Yörük beyleri.
Al yazmada alın yazısı,
Nazlı yardan yara sızısı,
Koçyiğitler dizi dizi,
Yürü bre Yörük beyleri.
Altaylardan kopan rüzgâr,
Önünde yok ne set ne duvar,
Yurt edinmiş ova ve dağlar,
Yürü bre Yörük beyleri.
Kıl çadırda yandı ocak,
Bir elinde ekmek, bir sancak,
Ömrü göçle geçti ancak,
Yürü bre Yörük beyleri.
Kopuz çaldı uzun havayı,
Türkü sardı dağı bayırı,
Yad ellere vermedi yurdu,
Yürü bre Yörük beyleri.
Torosların yüce başı,
Karla örtülüdür taşı,
Yiğitlerin eksik olmaz aşı,
Yürü bre Yörük beyleri.
Bahar gelir yayla yolu,
Çiçek açar dağın kolu,
Sürülerle dolar dolu,
Yürü bre Yörük beyleri.
Analar dokur ala kilim,
Nakışında saklı bilim,
Asırlardır budur dilim,
Yürü bre Yörük beyleri.
Dedem söyler eski sözü,
Doğru bakar mertçe yüzü,
Hak yolunda açık özü,
Yürü bre Yörük beyleri.
Davul vurur düğünlerde,
Zeybek döner meydanlarda,
Sevda büyür türkülerde,
Yürü bre Yörük beyleri.
Bir yanı kış bir yanı yaz,
Dağlar geçit vermez biraz,
Sabır ile aşılır her naz,
Yürü bre Yörük beyleri.
Tarih yazar her adımı,
Silinmez alın teri namı,
Yörük olmak gönül damı,
Yürü bre Yörük beyleri.
Bugün dahi tüter ocağın,
Sönmez ateşi yüreğin,
Mirasıdır Türk’ün kökünün,
Yürü bre Yörük beyleri.
Ne obalar geçti burdan,
Ne yiğitler çıktı yoldan,
Bir millet doğdu o koldan,
Yürü bre Yörük beyleri.
Dağ vatan, yaylalar yâr,
Gökte yıldız, elde bahar,
Yörük ruhu yaşar yaşar,
Yürü bre Yörük beyleri.
Son sözümüz budur dostlar,
Geçse de yıllar ve çağlar,
Türk yurdunda estikçe yeller,
Yürü bre Yörük beyleri.